2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma, katılan ...'a karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Müşteki ...'e karşı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde temel ceza belirlenirken TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca ceza verilmesi ile yetinilmesi gerekirken TCK'nın 116/2 ve 116/4. maddeleri ayrı ayrı uygulanarak hüküm kurulmuş olması, cezanın alt sınırdan verilmiş olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamış, tüm suçlar bakımından TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık hakkında müşteki ...'e karşı mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın müştekiye ait iş yerine girerken marketin kepenklerinin üst çatı kısmındaki alimünyum tabakanın kaldırılmış olması nedeniyle mala zarar verme suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı ancak müştekinin soruşturma aşamasındaki 01/08/2013 tarihli beyanında herhangi bir zararının bulunmadığını söylediğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.