2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan vekilinin sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik herhangi bir temyiz isteminin bulunmadığı, 16/09/2015 tarihli dilekçesinin temyize cevap dilekçesi mahiyetinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, tanık olarak beyanı alınan ...'in 28/05/2012 tarihli duruşmada, çalınan eşyaların iade edildiğini beyan etmesine rağmen, katılan kurum vekilinin ise kurum zararının giderilmediğini belirtmesi ve sanık ... müdafiince ödemeye ilişkin ibraz edilen belgenin hükümden sonraki bir tarihe ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında, çelişkinin giderilmesi bakımından, kurum zararının giderilip giderilmediği gerekirse tanık ... yeniden dinlenilerek, zarar giderilmişse kim tarafından, hangi aşamada giderildiği kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin koşullarının oluşup oluşmadığının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.