10. Ceza Dairesi

CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrası uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması gerekirken, önceki hükümle belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmek suretiyle yeni bir hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hüküm fıkrasının A bölümünün 1. fıkrasında temel ceza belirlenirken ilgili yasa maddesinin 2313 sayılı Yasa'nın 23. maddesinin 5. fıkrası olması gerekirken, 2313 sayılı Yasa'nın 23. maddesinin 4. fıkrasının son cümlesi gereğince hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının A bölümünün 1. fıkrasından “23. maddesinin 4. fıkrasının son cümlesi” ibaresi çıkarılarak, yerine “23. maddesinin 5. fıkrası” ibaresinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.