2. Ceza Dairesi

1.Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2.Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat ile sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince ; Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 231 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğinin belirlenmesi ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan hapis cezasının infazı aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.