11. Ceza Dairesi

1.213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve bu nedenle yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre de,

a)Sanık hakkında tayin olunan 18 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 15 ay yerine 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

b)TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.