11. Ceza Dairesi

Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen davalarda vekile tebligat yapılması zorunlu olup sanık ...’a yapılan gerekçeli karar tebliğinin geçersiz, sanık ... müdafiinin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezayı teşdit gerekçesi, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebebin olmadığı takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Her ne kadar Dairemizin 30.05.2016 tarih ve 2015/1389 E. 2016/4968 K. sayılı ilamı ile sanıklar hakkında sair itirazların reddine karar verilerek yalnızca TCK’nın 43. madde uygulaması ile ilgili olarak bozma ilamı yazılmış ise de; sanıklar hakkında sahte plakalar ve ruhsat belgesi kullanılan araca ilişkin açılan hırsızlık davasında Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 207/1025 E. 2010/783 K. sayılı ilamı verilen mahkumiyet kararlarının incelemesini yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2013/11545 E. 2014/8039 K. sayılı ilamı ile sanık ...’ın suçlamaları kabul etmediği, aracın abisi olan diğer sanık tarafından kiralandığını bildiği şeklindeki savunmasının aksine suçu işlediğine veya diğer sanığın eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediği ve bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile mahkumiyet kararının bozulduğu anlaşılmakla, dosya kapsamında da sanık ...’ın suçlamaları kabul etmemesi, 28.03.2006 tarihli tutanağa göre aracın anahtarının diğer sanık üzerinde ele geçirilmesi, aşamalarda sanık ...’ın aracın kendisi tarafından kiralandığı beyanında bulunması birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin deliller bulunmadığı anlaşıldığından beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.