2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hırsızlık suçunun işlenmesi amacıyla işlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesi için şikayet aranmayacağına ilişkin, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 4. fıkrasının suçun işlendiği 07/10/2006 tarihinden sonra, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile düzenlendiği ve sanığa atılı 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını bozma suçundan soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu, mağdur ...'nın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek; 5237 sayılı TCK'nın 73. maddesi uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.