2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Yargıtay bozma ilamına uyulduğu halde, bozma gereklerinin yerine getirilmediği, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesinde belirtilen “özel becerinin” elde veya üstte taşınan eşyanın alınmasına yönelik olduğu, oluşa ve dosya içeriğine göre ise; sanığın müştekinin çalıştığı işyerine girip hafıza kartı istediği ve 200 TL verdiği, ardından bozuk parası olduğunu belirtip 200 TL.nı geri aldığı, müştekinin bu sırada diğer işlerle ilgilendiği, sanığın müştekinin dalgınlığından da yararlanarak bu kez parayı iki yüzlük olarak bozmasını istediği müştekinin 2 adet 100 TL.nı sanığa verdiği sanığın 100 TL vererek hafıza kartının bedelini ödeyerek para üstünü alıp olay yerinden ayrılması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki “bina dahilinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hatalı nitelendirme sonucunda aynı Yasa'nın 142/2-b maddesi uyarınca sanık hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 29/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.