2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1.Sanık ... hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yokluğunda verilip 05/03/2014 tarihinde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 25/04/2014 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2.O yer Cumhuriyet savcısının sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a- İddianamede, sanıklar hakkında müşteki ...’ya yönelik eylem sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanıklara aynı Kanun'un 116/4. maddesi uygulanmadan önce ek savunma hakkı tanınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilerek 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması, b-Sanık ...’un tekerrüre esas alınan Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/141 Esas 2009/250 Karar sayılı ilamında üç ayrı suçtan mahkumiyet kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün mükerrerliğe esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.