2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin de kabul ettiği şekilde hükümlünün eylemine uyan ve lehine olan 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522(pek fahiş), 65/3. maddeleri ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan da ceza verilerek ve yine uyarlama yargılamasından önce verilip Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından onanarak kesinleşen 19/02/1997 tarihli kararda, hükümlünün 765 sayılı TCK’nın 493/1 ve 65/3. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, uyarlama yargılaması sonucu kurulan 04/01/2018 tarihli hükümde 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522, 65/3, 20, 193/2, 65/3 ve 20. maddeleri uyarınca netice olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası verilmek suretiyle hükümlüye fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Yasa'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hükümlünün 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522 ve 65/3 maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç cezanın 2 yıl olarak belirlenmesine karar verilerek sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.