12. Ceza Dairesi

Davacıların tazminat taleplerinin kısmen kabulüne ilişkin hükümler, davalı vekili, davacı ... vekili ve davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve davacılar lehine hükmolunan tazminat miktarlarına göre, hükümler davalı yönünden kesin nitelikte ise de, hükümlerin davacılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edildiği, dava dilekçelerinde talep edilen tazminat miktarlarının reddedilen bölümlerinin temyiz sınırının üzerinde olduğu ve davacılar vekilleri tarafından bu bölümün temyiz edilmesinin davalı vekiline davacılar vekillerinin temyiz dilekçelerine Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerine uygun olarak katılma yoluyla hükümleri temyiz etme hakkı vereceği, davalı vekilinin yokluğunda verilen hükümler ile birlikte davacılar vekillerinin hükümleri temyiz ettiklerine dair verdikleri süre tutum dilekçelerinin tebliği üzerine davalı vekilinin hükümleri süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiş, ''Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' olan dava türlerinin gerekçeli karar başlığında davacı ... yönünden ''Haksız Arama Nedeniyle Manevi tazminat'', davacılar ... ve ... yönünden ise ''Haksız tutuklama nedeni ile maddi ve manevi tazminat'' olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekili ve davacı ... vekilinin tüm, davacılar ... ve ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kendisini vekil ile temsil ettiren ve davası kısmen kabul edilen davacılar ... ve ... lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, davacılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün B bölümünün 4 numaralı bendindeki ''davalı hazineden alınarak davacılara'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''ayrı ayrı'' ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.