14. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla gereği düşünüldü: Sanık hakkında cinsel taciz suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Maddi gerçeğin ortaya çıkartılması bakımından, mağdurenin duruşmada olayla ilgili ayrıntılı beyanının alınıp bilhassa sanığın işlediği iddia ve kabul edilen öpme eylemlerinin ne zaman ve ne şekilde işlendiği sorulup toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek suçun sübutu ile oluşumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile sabit görülen eylemin ne olduğu, nasıl ve ne zaman işlendiği hususları da tartışılıp karar yerinde gösterilmeksizin yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 13. maddesi ile TCK'nın 103. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı

TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.