2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

19/02/2013 tarihli hüküm, sanık müdafii Av. ...'in yüzüne karşı tefhim edilmekle birlikte, anılan müdafiinin dosya içerisinde vekaletnamesi, yetki belgesi veya barodan görevlendirme yazısının bulunmadığı gibi sanık ile birlikte duruşmaya da katılmadığı ve müdafii Av. ...'in sanık adına duruşmayı takibe yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, sanığa ve sanık müdafii Av. ...'e gerekçeli hükmün 20/03/2013 ve 21/03/2013 tarihlerinde tebliğleri üzerine sanık ve müdafiinin 25/03/2013 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1. maddeleriyle hükmolunan 2 yıl 4 ay 24 gün hapis cezasından aynı Kanun'un 43/1. maddesiyle 1/4 oranında artırım yapılması sırasında 2 yıl 11 ay 30 gün hapis yerine 3 yıl hapis cezasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de, bu hatanın 62. madde ile yapılan indirime ilişkin sonraki uygulamayla düzeltilmesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.