2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay 6. Ceza Dairesi’nin 17.09.2012 gün, 2008/25556 E.- 2012/15415 K. sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz olunan 22.04.2008 gün, 2007/977 E. - 2008/315 K. sayılı kararda sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 141/1 ve 168/1 maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmolunan hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bozma ilamı sonrasında yapılan kovuşturmada yeni hüküm kurulurken sanığın eylemine uyan tüm maddeler uygulandıktan sonra sonuç cezanın önceki hükümde yer alan ceza miktarı kadar belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve koşulları oluşmadığı halde 168/1. maddesinin uygulanmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç ceza miktarı değişmediğinden; müştekiye ait motosikletin, kilitlenmeden Petrol istasyonundan park halinde bulunduğu sırada çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılması ve mükerrir olan sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Kilis Sulh Ceza Mahkemesinin 21.12.2005 tarihli ve 2005/438 esas, 2005/714 karar sayılı kararında, sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçundan TCK'nın 191/1. maddesinin 6-7. fıkraları gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, bu tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin TCK'nın 58. maddesinde yer alan mahkumiyet hükmü niteliğinde bulunmadığının anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki Kilis Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2004 tarihli ve 2004/100 Esas, 2004/256 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine '' Kilis Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2004 tarihli ve 2004/100 Esas, 2004/256 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.