2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı olayımızda hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle bu durumun mevcut olduğu konut dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, mala zarar verme suçundan oluşan zararın sanığın babası tarafından giderildiği, ve suç tarihinde sanığın sabıkasız olduğu gözetilmeden, sanığın “kişilik özellikleri ile geçmişteki hali şeklindeki yetersiz ve dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Müştekinin yargılama aşamasında sanığın babası tarafından zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında;zararın hangi aşamada giderildiğinin sorularak sonucuna göre mala zarar verme suçu yönünden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.