19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, 15/12/2015 tarihli celsede şikayetçi vekilinin mazeretinin reddine karar verilmiş olup bu durumda İİK'nın 349/5. maddesi uyarınca şikayetçinin yokluğunda yargılamaya devam edilemeyeceği gözetilerek aynı Kanun’un 349/6. maddesi uyarınca şikayetçinin şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde İİK'nun 347. maddesi uyarınca şikayet hakkının düşürülmesine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçiler vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden birinci fıkranın çıkartılarak, aynı kanunun 322. maddesi gereğince “İİK'nun 349/6. maddesi uyarınca şikayetçilerin şikayet hakkının düşürülmesine” ibaresi yazılmak suretiyle başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.