2. Ceza Dairesi

Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-f ve 62. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine dair Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2010 tarihli ve 2009/165 esas, 2010/460 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, adı geçen sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediğinden bahisle kamu davasının düşürülmesine ilişkin Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2016 tarihli ve 2009/165 esas, 2010/460sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 31/05/2018 gün ve 5635-2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve 2018/49137 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre;

1.Anamur Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2010 tarihli ve 2009/165 esas, 2010/460 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un geçici 2/2. maddesinde "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisi...hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." şeklinde yer alan düzenleme nazara alınarak, benzer bir uyuşmazlıkta Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/33699 esas, 2015/205 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere sanığa bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanacak olan cezasız kaçak kullanım bedelini ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, usulüne uygun şekilde duruşma günü tebliğ edilmeden, yokluğunda yargılamanın sonlandırılmasında,

2.Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2016 tarihli ve 2009/165 esas, 2010/460 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede; 5237 sayılı Kanun’un 51/8. maddesinde yer alan, “Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın denetim süresini yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirdiği, sanık hakkında mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği düşünülerek 5271 sayılı Kanun’un 231/10. maddesi gereğince verilen hükmün ortadan kaldırılmasına ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde,isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Her ne kadar Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesince, “Hükmün 02.11.2010 tarihinde kesinleştiği ve 2 yıllık denetim süresinin 02.11.2012 tarihi itibariyle dolmuş bulunduğu, sanık hakkında tecilli 1 yıl 8 ay hapis cezası kararı üzerine, sanığın kasıtlı başka bir suç işlemediği anlaşıldığından,

CMK'nın 231/10 maddesi uyarınca sanık hakkındaki mahkememizin 17.05.2010 tarih ve 2009/165 E., 2010/460 K. sayılı hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşürülmesine” kararı verilmiş ise de; 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca uyarlama yapılması gerekeceğinden, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması nedeniyle zararı tazmin etmesi halinde hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek, mahkemece duruşma açılıp, öncelikle hükümlünün kurum zararını giderip gidermediği katılan kurumdan sorularak, gidermediğinin belirlenmesi halinde normal tarifeye göre vergi ve cezalar hariç olarak bilirkişiye hesaplattırılacak kurum zararını gidermesi halinde, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair hükümlüye bildirimde bulunulması, ödeme için makul bir süre verildikten sonra ödemesi halinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödememesi halinde ise hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile elektrik hırsızlığını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f bendinin yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 163. maddesine eklenen 3. fıkra ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiği, dolayısıyla 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi için uyarlama yargılaması yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle “erteleme ilamının ortadan kaldırılarak davanın düşmesine” karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ANAMUR) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 22.12.2016 gün ve 2009/165 E., 2010/460 K. sayılı ek kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendinin verdiği yetkiyle; sonraki işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 11.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.