2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kurulan hükümde, kısa kararda ve hüküm fıkrasında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması ve sanığın katılana ait iş yerinin kapı kilit kısmını zorlamak suretiyle iş yerine girerek hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen olayda, mahkemenin gerekçeli kararda sanığın eyleminin oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu belirtmesine rağmen, uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/2-d maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları olarak görülmüş, 30/01/2015 tarihinde katılana ait iş yerinde hırsızlık yapıldığına dair gelen anons üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin çevrede yaptıkları araştırmada kesintisiz takip olmaksızın suç yerinden farklı bir yerde sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ..... görmesi, şahısların eşyaları bırakıp kaçmaları ve takip neticesinde temyiz dışı sanıkların yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, suçun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35.maddesinin uygulanması ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 3 yıl 1 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.