17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın, müvekkilinin idaresindeki araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada, 1.000,00 TL harca esas bedel belirtmek suretiyle HMK 107. madde gereğince tespit edilecek hasar bedelinin kazanın meydana geldiği 26.07.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 13.03.2015 tarihli dilekçesi ile, 5.250,00 TL. olarak talebini belirlemiştir. Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile; 5.250,00 TL.nin kaza tarihinden itibaren (26/07/2013) yürütülecek yasal faizi ile beraber davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava trafik kazasından kaynaklanan hasar nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece, aynı bilirkişiden bir kök ve üç ek rapor alındığı, 23.01.2015 tarihli son ek raporun hükme esas kabul edildiği, raporların gerek tarafların kusur oranları, gerekse hasar bedelinin tespiti yönünden çelişkiler içerdiği, davalılar vekilinin aleyhe olan raporlara itiraz ettiği anlaşılmakla, bu halde mahkemece, konusunda uzman İTÜ veya

Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden tarafların kusur durumuna ve hasar bedelinin tespitine ilişkin, çelişkilerin giderilmesi yönünde ayrıntılı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.