2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde; 25/04/2013 tarihli sorgusunda müdafi talebinin olmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durumun bulunmadığı anlaşılan sanığa, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 23/12/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, sanığın hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla; sanığın yokluğunda yapılan 04.07.2013 tarihli oturuma katılan ancak sanık ile aralarında vekalet ilişkisi bulunmayan Av. ...’ın sanık hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Müştekinin babası tarafından ikametlerinin önüne kilitlenerek park edilen kamyonetin düz kontak yapılmak suretiyle içerisindeki malzemelerle birlikte çalınması şeklinde gerçekleşen olayda eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması,

2.Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e ve 143/1 maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3.TCK’nın 143. maddelesinin uygulanması ihtimaline binaen sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan anılan madde uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.