2. Ceza Dairesi

Dosya kapsamına göre mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki sanıkların müşteki....'na yönelik eylemleri yönünden bozma isteyen düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında, suç tarihlerinin 17.02.2011, 19.02.2011, 20.02.2011, 23.02.2011 ve 26.02.2011 yerine 17.02.2011 olarak eksik yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1.Sanıklar hakkında katılan ... ve müşteki ...'na karşı işledikleri mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Mahkemece sanıklar hakkında sabit görülen mala zarar verme suçu nedeniyle kısa kararda ve buna uygun olarak gerekçeli kararda takdiren alt hadden cezalandırılmaları cihetine gidildiği belirtilmekle birlikte, TCK'nın 151/1. maddesinde anılan suç için belirlenen cezanın alt sınırı 4 ay olduğu halde, sanıklar hakkında ceza miktarının '' 3'er yıl '' olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerden '' 3'er yıl '' ibaresinin çıkartılarak yerine '' 4'er ay '' ibaresinin yazılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Sanıklar hakkında mağdur ..., katılanlar ... ve ... ile müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçları ile katılan ... ve müştekiler ... ve ...'a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; a- 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen barınak yerlerindeki büyük veya küçükbaş hayvan hırsızlığı suçunda belirtilen barınak yerlerinin, bina ve eklentisi dışında kalan, sadece hayvanlara özgülenmiş yerler olması ve burada bulunan hayvanların çalınması gerektiği, konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleştirilen eylemlerin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde ve 116/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturacağı gözetilerek; hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, mahallinde keşif ve gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması, b- Kabule göre de; Sanıkların eylemlerinin TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü halinde, sanıkların ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan cezalandırılmalarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.