2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın market içerisinden 4 adet 70 lik rakıyı alması şeklinde gerçekleşen eylemin, TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması,

2.Müştekinin iş yeri alarmı çalması ve sanığı kaçarken görmesi üzerine kovalayarak aracına binemeden yakalaması şeklinde gelişen eylemde, sanığın kesintisiz takiple yakalandığının ve eylemin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,

3.Sanığın 23.02.2015 tarihinde talimatla alınan savunmasında, Yargıtay bozma ilamı okunmadan ve bozma kararına karşı diyecekleri sorulmadan karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.