2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 2018/1975 esas, 2018/3435 karar sayılı kararındaki, kanun yararına bozma kararı sonrası yeniden yapılan yargılamada 5237 sayılı Kanun’un 66/5. maddesinin uygulanması, Yargıtay tarafından verilen ve direnilmesi de mümkün olmayan kanun yararına bozma kararının, aynı zamanda yeniden yargılamayı gerektiren hukuka aykırılık istemini/nedenini kabul eden ve yeniden yargılamayı sağlayan bir karar olması nedeniyle dava zamanaşımının da kanun yararına bozma kararı tarihinden itibaren başlatılması uygun olacaktır şeklindeki kabule göre, inceleme konusu olayda, kanun yararına bozma kararının verildiği 16.01.2013 tarihinden itibaren hırsızlık suçuna ilişkin zamanaşımının henüz gerçekleşmediği belirlenerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

11.08.2003 suç tarihli olay için lehe kanun değerlendirmesi yapılırken, geceleyin aracın direksiyon kilidini kırıp düz kontak yapılarak çalınması eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulup sonucuna göre lehe Kanun'un belirlenmesi gerekirken sanığın eyleminin aynı Kanun'un 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu kabul edilerek 765 sayılı TCK'nın lehe olduğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.