2. Ceza Dairesi

Şikayetçinin ikametinin avlusunda park halinde bulunan kamyonundan mazot depo kapağı açılarak hırsızlığa teşebbüs edildiğinin anlaşılması karşısında; bina veya eklentisi niteliğindeki yerde bulunan kamyondan mazot çalınmasına teşebbüs eden sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki bentteki suçun öngördüğü cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış, sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e ,143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, 1yıl 9 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 11 ay hapis cezasına, ardından 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 5 ay 15 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Keles Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/05/1993 tarih ve 199( ) 30 / E- 199( )/5 K. sayılı 26/05/1994 tarihinde kesinleşen 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesi uyarınca verilen 9 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2007 tarih ve 2007/151 E.-2017/657 K.sayılı 07/12/2007 tarihinde kesinleşen kararının mükerrirliğe esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, Ancak;

Baro tarafından sorgusu sırasında zorunlu olarak ataması yapılan vekil lehine atama nedeniyle karar tarihi itibariyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu Gereğince Yapılacak Hukuki Yardımlar İçin Avukatlık Ücret Tarifesi uyarınca ilgili baro tarafından müdafilik ücreti ödenmesi gerekirken, mahkemece mükerrer olarak müdafilik ücretine hükmedilerek sanığa fazla yargılama gideri yükletilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; yargılama giderlerine ilişkin bölümden “soruşturma aşamasındaki 135,00 TL müdafii ücretinin sanığa yükletilmesine ’’ilişkin ibarenin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.