2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilip sanık tarafından temyiz edildikten sonra 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle dosyanın yeniden ele alınarak yapılan işlemlerin ve verilen kararın hukuken geçersiz olduğu belirlenerek sanığın 23.06.2015 günlü mahkumiyet kararına yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Müştekilere ait işyerinden cep telefonu çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 09/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.