3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Güncel adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca ilam bulunmayan sanık hakkında, Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesine ait, 06/12/2012 tarih, 2012/171 E. ve 2012/622 K. sayılı, “Görevi Yaptırmamak için Direnme” suçundan hükmolunan neticeten 6.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin 14/01/2013 tarihinde kesinleşerek 23/10/2014 tarihinde yerine getirildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece tekerrüre esas alınmasında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin 3 no.lu görüşüne bu nedenle iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Katılan ... hakkında Adli Tıp Kurumu ... Şube Müdürlüğünce düzenlenen 30/10/2013 tarihli raporda "Sağ el sırtında el bileğine yakın kısımda 4x0,5 cm.'lik nedbe mevcut olup, meydana gelen yumuşak doku yaralanması, basit tıbbi müdahale ile giderilir." görüşüne yer verildiği halde aynı Kurum tarafından tanzim olunan 06.01.2018 tarihli raporunda ise "Sağ el bileği lateral arka yüzde 4,2x0,8 cm. sütur izleri olan nedbe, üst dudak sol yan orta bölgeden dudak üzerine hafif uzanan kabarık görünümde, deri ile aynı renkte 1,5x0,2 cm. nedbe, sağ el sırtı 1-2 parmak bölgesinde hipoestezi, basit tıbbi müdahale ile giderilemez." kanaatine yer verildiği anlaşılmakla, katılana ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kesin raporları temini edilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden (meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği) hususunda ayrıntılı ve denetime olanak verecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden çelişkili rapora itibar edilerek eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Dosya kapsamı, iddia ve oluşa göre sanığın, mağdurlar ..., ...,... ve ...’a karşı kasten yaralama suçunu TCK’nin 6/1-f maddesi kapsamında silahtan sayılan bıçak ve sopa ile işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK’nin 86/2. maddesine göre belirlenen temel cezada, TCK’nin 86/3-e maddesi gereği arttırım yapılmamak suretiyle eksik ceza tayini,

3.Olayın başlangıcına ilişkin ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı anlatımlar bulunduğu gözetilerek, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı hususunun şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas ve 2002/367 sayılı kararı gereğince şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesiyle TCK'nin 3. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de nazara alınarak TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari (1/4) oranda uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

4.Mükerrir olan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uygulanırken, tekerrüre esas alınan ilama konu suç vasfının görevli memura direnme suçu olmasına rağmen 6136 sayılı Kanun'a muhalefet olarak hatalı gösterilmesi,

5.Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, CMUK'un 326/son maddesi sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.