11. Ceza Dairesi

213 sy VUK 359/a-2; 5237 sy TCK 53.maddesi gereğince 6 ay hapis

1.) Sanık müdafiinin “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE

2.) Sanık müdafiinin defter ve belgeleri gizlemek suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçların uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

13.11.2006 gün, VDENR-2006-1351/22 sayılı vergi suçu raporu ile eki vergi inceleme raporlarından sanığın temsilcisi olduğu şirketin ticari faaliyetini sürdürdüğü anlaşıldığı gibi defter ve belgelerin ibrazının istendiği 27.08.2004 gün ve 557/276 sayılı yazının şirketin işyeri adresinde 18.08.2004 tarihinde SSK'lı çalışan Erdem Çomak imzasına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak uygulanması zorunlu olan hak yoksunluğuna ilişkin hüküm nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun sanık aleyhine olduğunun gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.