2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın SEGBİS kanalıyla yüzüne karşı verilen 09.07.2014 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğden itibaren 7 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın dilekçesi itiraz olarak kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilmek üzere dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahkemesine istem gibi İADESİNE,

2.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.