11. Ceza Dairesi

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun hükümleri ile sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip bu yasanın bir bütün halinde uygulanması gerektiği cihetle, hükmün gerekçe bölümünde 5237 sayılı Yasanın lehe hükümler içerdiği kabul edilerek uygulama yapılmasına karşın, hüküm fıkrasında erteleme konusunda 647 sayılı Yasanın 6.maddesinin uygulanmamasına karar verilerek karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322/1.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarından "647 sayılı Yasanın 6." ibareleri çıkartılarak yerine " 5237 sayılı TCK.nun 51." ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.