2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141,

CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2.Sanık hakkında İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2007 tarih, 2007/95 Esas ve 2007/962 Karar sayılı hükmü ile, 5237 sayılı TCK’nın 141/1,143,62 maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından 24/03/2011 tarihli 2010/24309-2011/3464 esas sayılı ilamıyla bozulmasından sonra bu kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip daha sonra da sanığın denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine 5237 sayılı CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca 7 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmeden açıklanmasına karar verildiği, aleyhe temyiz olmadığı da düşünülerek; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09.02.2016 tarih, 2014/8-71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere sanığın usuli kazanılmış hakkının gözetilmeyerek hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.