2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, sanığın müştekilerin çalıştığı işyerinde görüşme yapmak için müştekilerden cep telefonlarını isteyip aldıktan aldıktan sonra geri vermeyerek işyerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın müştekilere yönelik eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hükümler kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infazda nazara alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.