19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Anayasanın 141,

CMK’nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun, açık olarak, hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, cezada artırım ve indirim gerektiren nedenlerin kanuni bağlamda tartışılması gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmadan ve ele geçen aletlerin ne şekilde 1072 sayılı Kanun kapsamında kaldıkları karar yerinde tartılışıp açıklanmadan gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

1.Uygulama maddesi olarak 1072 sayılı Kanun'un 2/1. maddesin yerine, anılan Kanun'un mülga 1/3. maddesinin gösterilmesi,

2.1072 sayılı Kanunun 2/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının 100 gün olarak belirlenmesine karşın, temel ceza belirlenirken 5 gün olarak uygulandıktan sonra, TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı belirtilerek sonra sonuç adli para cezasının 83 gün olarak belirlenmesi sureti ile hükümde karışıklığa neden olunması,

3.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilememesi,

4.Adli emanetin 2014/271 sırasında kayıtlı olan eşyaların hangilerinin ne şekilde suçta kullanıldığı karar yerinde gösterilmeden tamamının müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.