12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a,52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonunda sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1. maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Kavak Sulh Ceza Mahkemesinin 25/02/2014 tarihli ve 2013/67 Esas, 2014/24 Karar sayılı kararını müteakip sanığın denetim süresi içinde, 19/05/2015 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesince bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan mahkumiyet hükmünün 05/01/2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair Kavak Asliye Ceza Mahkemesinin 24/02/2016 tarihli ve 2016/36 Esas, 2016/84 Karar sayılı ilamını kapsayan dosya incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin edilen 25 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 2 eşit taksitte tahsiline dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (d) alt bendinde yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresi hükümden çıkarılarak yerine, “TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a” ibaresinin eklenmesi; (f) alt bendinde yer alan “2 eşit” ibaresinin “4 eşit” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.