2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozma sonrası yapılan yargılamada, 11/03/2015 tarihli duruşmada alınan ifadesi esnasında sanığın müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi CMK'nin 150/2-3. maddesi gereğince de zorunlu müdafii atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı, mahkemesince sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmış ise de, anılan müdafinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı, gerekçeli hükmün sanığa 22/10/2018 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen sanığın hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile bozma öncesi kovuşturma aşamasında atanan müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı nazara alındığında temyize hakkı olmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 07/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.