2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte müştekiye ait iş yerinin camını kırarak içeriden 4000,00 TL değerindeki sigaraları çaldığı eyleminde, tanık ...’un 29/01/2013 tarihli kolluk ifadesinde olayı saat 05:30 sıralarında, 08/04/2013 tarihli duruşmada ise saat 04:00 sıraları gördüğünü beyan ettiği, yine 29/01/2013 tarihli tutanağa göre olayın saat 05:30 sıralarında ihbar edildiği ve 29/01/2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu’nda da eylemin gerçekleştiği saatin 05:00 olarak tespit edildiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin saat 06:31’de doğduğu, dolayısıyla suça konu eylemlerin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanmaması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde, sanığa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 20/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.