15. Ceza Dairesi

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, 14/02/1934 tarih, 47/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10/04/2007 tarih ve 2007/8-78 E., 2007/85 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, adli tatil içerisinde yapılan tebliğlerde, temyiz süresinin adli tatilin bitiminden itibaren işlemeye başlayacağı, sanığın yokluğunda verilip, adli tatil içerisinde 06/08/2018 tarihinde kendisine tebliğ olunan hükmü, adli tatil bitimini takip eden gün itibariyle işlemeye başlayan 7 günlük yasal temyiz süresi içerisinde, 07/09/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, Katılanın ev arkadaşı olan sanığın, katılanın evde olmadığı sırada, katılana ait evde bulunan televizyon ve bilgisayarı katılanın bilgisi dışında alarak, ikinci el eşya alım-satım işi yapan...’a sattığı, sanığın bu surette güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda, Suça konu eşyaların zilyetliğinin, katılan tarafından sanığa devredilmemiş olması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b. maddesinde öngörülen “bina içerisinde nitelikli hırsızlık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.