5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 gün ve 2015/5-95, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere “suçtan zarar görme” kavramının “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle olay tarihinde olmayan bir adrese tebligat yaparak görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında açılan kamu davasına CMK'nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen PTT Genel Müdürlüğünün katılma hakkı olmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2.Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Hükümde TCK'nın 257. maddesinin 1. fıkrasından uygulama yapıldığının gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş, yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.