19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezası TCK'nun 50/1-d maddesi uyarınca belirli yerlere gitmekten yasaklanma tedbirine çevrilirken, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Yardım Kuralları Yönetmeliği'nin 38/3. maddesi de gözetilerek, kanun koyucunun amacına denetime elverişli, işlenen suçun niteliğine uygun, yeniden suç işlemesini önleyebilecek bir yaptırıma çevrilmesi gerektiği gözetilmeden infaz ve denetim olanağı bulunmayacak şekilde 5 ay süre ile ormanlık alanlara girmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesi,

2.Sanığın eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesi uyarınca arttırım yapılırken cezanın, 12 ay olarak tayin edilmesi gerekirken, 1 yıl olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.