15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık müdafinin 06.09.2013 tarihli hükme karşı eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2014 tarihli ek kararı ile sonraki kararın hukuki değerden yoksun olduğu, bu kapsamda temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanık ...’nin, sahte belgelerle kredi başvurusunda bulunduğu banka görevlilerince benzer olaylarda kullanılan belgelerin yazı karakterlerinden şüphelenmesi üzerine polise haber verilmesi nedeniyle krediyi çekmeye geldiği gün yakalanması şeklindeki eyleminin, dolandırıcılığa teşebbüs suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.