1. Ceza Dairesi

Sanık ... 02.07.2018 tarihli dilekçesi ile cezanın onaylanması isteğini belirtmişse de; hükmün sanık müdafii tarafından yasal süresi içerisinde 05.07.2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakla; sanığın bu husustaki talebinin REDDİNE karar verilmiştir. 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında maktul ...’den kaynaklanan ve haksız tahrik kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, sanıklar hakkında asgari oranda bir indirim yapılması yerine, yazılı biçimde indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında; maktul ...’i kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı,

Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafilerince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 29.05.2018 gün ve 2018/516 esas, 2018/663 karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddi" kararının, sanık ... müdafii tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 29.05.2018 gün ve 2018/516 esas, 2018/663 sayılı kararında eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sübuta, eksik incelemeye ve sair hususlara yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurusunun tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ESASTAN REDDİNE, CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.