12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile, 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 63, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın, anılan Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Tuzla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2009 tarihli ve 2009/876 Esas, 2009/1234 Karar sayılı kararının 12/07/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içinde, 01/05/2013 tarihinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği ve Körfez 2. Sulh Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 24/12/2013 tarihinde kesinleştiği, ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanmasına dair İstanbul Anadolu 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2015 tarihli ve 2014/110 Esas, 2015/121 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

Suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığına davanın ihbar olunmaması ve 29/12/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının adı geçen kuruma tebliğ edilmemesi karşısında, anılan kararın usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, bu durumda, zamanaşımını kesen en son işlemin 09/06/2009 tarihli sorgu olup, sanık hakkındaki 29/12/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 03/03/2015 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmakla;

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, 09/06/2009 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, suça konu bir adet mermer mimari parçanın, 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca MÜZEYE TESLİMİNE, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.