4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...’nın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın aynı anda TCK’nın 86/2,3-a. maddesinde tanımlanan suçu da işlediği ve bu suçtan da hakkında mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 253/3 maddesi gereğince tehdit suçunda uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek yapılan incelemede,

1.Müştekinin, aşamalardaki beyanınlarında, sanığın kendisine hitaben “sizi burada barındırmayacağım, buradan sürdüreceğim, arazilerin hepisini sen aldın ben alacağım” dediğini söylemesi, müştekinin eşi olan tanık ...’nın da benzer anlatımda bulunması, tanık ...’in ise, sanığın “seni öldüreceğim” dediğini beyan etmesi karşısında, anlatımlar arasında bulunan farklılığın giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.