2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa baro tarafından zorunlu müdafii atandığı, 05/05/2010 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk ile müdafinin birlikte savunma yaptıkları, yargılama neticesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda atanan bu müdafinin yüzüne karşı 06/03/2015 tarihinde tefhim edildiği ancak müdafinin hükmü temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuğun ise 20/05/2015 tarihinde yapılan tebligattan sonra 21/05/2015 havale tarihli dilekçe ile hükmü bizzat temyiz ettiği anlaşılarak yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğun atanan zorunlu müdafiden haberdar olduğu ve müdafii atanmasına bir itirazının olmadığı, müdafiye yapılan tefhimin temyiz süresini başlattığı, gerekmediği halde sonradan yapılan tebligatın suça sürüklenen çocuğa ek bir temyiz süresi kazandırmayacağı gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafinin yüzüne karşı verilen 06/03/2015 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 21/05/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.