10. Hukuk Dairesi

Dava, yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile fazla ödediği primlerin iadesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.05.1985 - 30.09.2008 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında, 01.10.2008 - 27.09.2010 tarihleri arasında 5510 sayılı Kanunun 4/1-b maddesi kapsamında sigortalılığı bulunan davacı, 01.11.1996 - 31.01.1998 tarihleri arasındaki doğum süreleri olan toplam 1 yıl 3 aylık süreyi 5510 sayılı Kanunun 41/1-a maddesi uyarınca borçlanmıştır. 29.09.2010 tarihinde 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunmuş, prim gün sayısı yeterli olmadığından davalı Kurum tarafından tahsis talebinin reddi üzerine, 01.02.1998 - 01.06.1998 tarihleri arasındaki 4 aylık süreyi daha borçlanarak 24.01.2011 tarihinde tekrar tahsis talebinde bulunmuş, bu defa da doğum borçlanması 4/1-b maddesi kapsamında bulunduğu ve son 7 yılda 4/1-b kapsamında sigortalı süresinin daha fazla olduğundan tahsis şartlarının 2829 sayılı Kanun uyarınca 4/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle tahsis talebi yeniden reddedilmiştir. Davacı, yaş ve prim gün sayısı bakımından tahsis koşullarını yerine getirdiği tarihi takip eden aybaşı olan 01.11.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile fazladan ödediği bir aylık isteğe bağlı sigorta primlerinin iadesine karar verilmesini istemiş, Mahkemece, Kurum işleminin yerinden olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir. ./.. -2-

Hizmet borçlanması, sigortalılıkta geçmeyen bazı sürelerin, sonradan uzun vadeli sigorta kollarına ilişkin primlerin ödenmesi suretiyle sigortalı hizmet olarak kabul edilmesidir. 5510 sayılı Kanun’un, “Sigortalıların borçlanabileceği süreler” başlıklı, 41/1-a maddesiyle; sigortalı sayılanların; Kanunları gereği verilen ücretsiz doğum ya da analık izni süreleri ile 4’üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalı kadının, iki defaya mahsus olmak üzere doğum tarihinden sonra iki yıllık süreyi geçmemek kaydıyla hizmet akdine istinaden işyerinde çalışmaması ve çocuğunun yaşaması şartıyla talepte bulunulan süreleri borçlanmaları imkânı tanınmıştır. Anılan bendin ikinci kısmındaki borçlanma imkânı doğrudan ve sadece 41/1-a kapsamındaki sigortalı kadına tanınmış ve borçlanacağı süre (doğum tarihinden sonra iki yıllık süreyi geçmemek kaydıyla hizmet akdine istinaden işyerinde çalışmayacağı süre) olarak tanımlanmıştır. Dolayısıyla bu imkândan yararlanabilmek için de, geçmişte hizmet akdine dayalı olarak zorunlu sigortalılık tescilinin yapılmış olması gerekli olup; borçlanılan süre de 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında kabul edilmelidir. Ayrıca, borçlanılan süreler uzun vadeli sigorta kolları yönünden değerlendirilerek sigortalılık süresine eklenecek ve ait olduğu yıl ve tarihlere teşmil edilecektir.

Somut olayda; davacının borçlandığı doğum sürelerinin 01.11.1996 - 01.06.1998 tarihleri arasındaki süre olması nedeniyle bu tarihlerde geçmiş 5510 sayılı Kanunun 4/1-a maddesi kapsamında sigortalılık olarak kabulü ile; yaşlılık aylığı koşullarının buna göre değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.