15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 29.11.2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, internet kafede tanıştığı katılana, tarihi eser işi yaptığını, Osmanlı dönemine ait paraları alıp satmanın çok karlı iş olduğu söyleyerek, bu konuda katılanı ikna edip 25.000 TL kredi çekmesini sağladığı, tarihi paraları almak üzere, katılanla birlikte Kaynar köyüne gittikleri, sanığın Osmanlı paraları satacak olan şahsı cep telefonuyla aradıktan sonra katılana "Senin gelmeni istemiyor paraları ver ben gidip Osmanlı paralarını alıp geleyim burada buluşalım" dediğini katılanın kabul etmemesi üzerine, 25.000 TL'yi alarak sanığın kaçtığını ve bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK 34/1 ve 230. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK 308/7 maddeleri gereğince, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat ve delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden önceki hükme atıf yapılarak gerekçesiz karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.