3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b,son maddeleri kapsamında olup alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan, 5271 sayılı CMK'nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında sanığın müdafii ile temsil edilmesi zorunluluğu bulunduğundan, karar duruşmasında sanık müdafiinin yokluğunda karar verilmesi suretiyle CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas - 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/2-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3.Sanık hakkında TCK'nin 86/1 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen "1 yıl 6 ay hapis cezası"nın TCK'nin 87/2-b maddesi gereğince iki kat artırılması sırasında "3 yıl 18 ay hapis cezası" yerine yazılı şekilde "4 yıl 6 ay hapis cezası"na karar verilmesi suretiyle uygulama hatası yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.