12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma kararı öncesindeki sanığın cezalandırılmasına ilişkin ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği, bu hükümde sanık hakkında 1500 tl adli para cezasına hükmedildiği, bozmadan sonraki hükümde ise 6000 TL adli para cezası verilmesi suretiyle CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4.fıkrasından sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK’nun 326/son.maddesi dikkate alınarak, ceza miktarı yönünden 1.500 TL adli para cezasına ilişkin kazanılmış hakkının infazda gözetilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.