11. Ceza Dairesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1.Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b, TCK’nin 43. maddeleri uyarınca dava açılarak cezalandırılması talep edildiği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesinin 2 kez uygulanması suretiyle CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

2.Sonuç cezaların “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak eksik tayini,

3.TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.