12. Ceza Dairesi

Hüküm : Davacı ...’in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacı ... ...’in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 750 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacı ...’in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 250 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı taraf açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE

2.Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizin 27/11/2017 gün ve 2017/3715-2017/9369 sayılı bozma ilamı öncesi, 16/09/2015 tarihli davacı ... hakkında takdir edilen maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacılar vekilinin, hükmedilen manevi tazminat miktarının çok yetersiz olduğuna, vekalet ücretinin ise 694 sayılı KHK ile 5271 sayılı CMK'da yapılan değişiklik öncesindeki mevzuata göre belirlenmesi gerektiğine ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.