12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1-ilk cümle, TCK'nın 62, 58/6, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet, mükerrirlere özgü infaz rejimi, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde bulunan ve eski bir yerleşim yerine ait olduğu anlaşılan dava konusu Adıyaman ili, Gölbaşı ilçesi, Meydan Köyü, Kumlu mevkiinde babasına ait tarla içerisinde yer alan ve altında tarihi eser olabileceğini düşündüğü büyük bir taşı yerinden kaldırarak altını 50-60 cm derinliğinde kazmak suretiyle yine taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz erken Roma dönemine ait olduğu tespit edilen kilim desenli mozaiği ortaya çıkardığı, aynı mevkiide sanık tarafından kazılmış üç adet kazı çukurunun daha tespit edildiği, bu çukurların içerisinde de yine eski yerleşim yerine ait duvarların mevcut olduğunun belirlendiği, bu itibarla sanığın dava konusu yerin niteliğini bilmediği yönündeki savunmasının itibar edilebilir nitelikte bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiğinden bahisle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş olup,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eyleminin suç teşkil etmediğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yedinci paragrafının “5237 sayılı TCK' nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer bentlerde belirtilen hak yoksunluklarının ise mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.